Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2021

ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙΣ

 


 

Τελευταία ξεχνώ να πάρω μαζί μου το κινητό
κι όταν βγαίνω έξω θυμόμουν πως υπήρχες
εσύ για να μου τηλεφωνήσεις
-μύρο και θειάφι έξω απ την πόρτα μας.
το έβαζα μάλιστα στην τσέπη του πουκαμίσου μου
έτσι που να μου χτυπάει την καρδιά
το τρέμουλο των μήλων σου
Αργότερα από σήμερα, θυμόμουν
πως όλο και πιο συχνά ξεχνώ να το πάρω μαζί μου
δε βλέπω το λόγο
αλλά όταν το παίρνω, το βάζω πια στην κωλότσεπη έτσι
που να μπερδευτούν τα πλήκτρα και κάποιος
να φαίνεται πως μου τηλεφωνεί
αφού πλέον δεν υπάρχεις εσύ.

 

1 σχόλιο:

1954

    Κάπου στα 1954 στον κάμπο της Σκάλας, πέντε-έξι άλογα φορτωμένα με δεμάτια από στάχυα, ανέβαιναν με κόπο την ανηφόρα προς το χωριό Άγριο...