δημοκρατία

 

 

ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΝΉΚΟΥΝ Τ ΑΡΧΑΊΑ ΜΝΗΜΕΊΑ; Εφ όσον κανείς δεν μπορεί να ελέγχει μια κυβέρνηση, ούτως ώστε ν αλλάξει μια απόφαση, τότε αυτό το σύστημα διακυβέρνησης ενός κράτους, δε λέγεται Δημοκρατία. Η απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να προσφέρει σε ιδιώτες τα Αρχαιολογικά μνημεία της χώρας, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με κλαυθμούς και οδυρμούς της Έλενας Ακρίτα, με κάποιες στερεότυπες κι ανούσιες επερωτήσεις του ΚΚΕ, του Κουτσούμπα, του Ανδρουλάκη, του Τσίπρα. Στα πλαίσια όμως του ορυμαγδού ιδιωτικοποιήσεων, ΟΠΑΠ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ, κλπ και πολλών άλλων γενικά, βγαίνει ακράδαντα το συμπέρασμα, πως το κράτος είναι ανίκανο να διαχειριστεί τους θεσμούς. Αυτός ο τρόπος φυσικά ισχύει παντού όπου υπάρχει η σύγχρονη κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

Κανονικά, έπρεπε ήδη όλοι οι Έλληνες να είμαστε στους δρόμους αλλά ποιος νοιάζεται και ποιος γαμεί και σιγά μη νοιάζει τον Νεοέλληνα αν θα πάει το παιδί του στην Ακρόπολη, -ειδικά τους πλούσιους σιγά μη τους νοιάζει αν πληρώσουν εισιτήριο , όταν μάλιστα αρκετοί απ αυτούς θα έχουν μετοχές στον νέο φορέα ελέγχου των Αρχαιοτήτων.

Απ την άλλη, το μεγαλύτερο μέγεθος του Ελληνικού λαού καρφάκι δεν του καίγεται και οι περισσότεροι δεν έχουν πάει στην Ακρόπολη εκτός απ αυτούς που κάνουν καμάκι στις τουρίστριες κι ένα ελάχιστο ποσοστό κουλτουριάριδων. Τι να κάνω στην Ακρόπολη μίστερ; λέει ο ταρίφας, ο καφετζής πουλάει εκτός από καφέδες και λαϊκίστικη σοφία, ο κρεοπώλης κόβει με τον μπαλτά τ αγάλματα, οι δικηγόροι και οι γιατροί έχουν πάει στα παιδικά τους χρόνια, οι δημοσιογράφοι με τους ξεναγούς έχουν οικονομικά συμφέροντα, οι μικροπωλητές δεν ξέρουν τι είναι ο Παρθενώνας και , γενικά ένα κακό συναπάντημα διαμορφώνει την εικόνα γύρω και μέσα από τα Αρχαιολογικά μας μνημεία.

Συμπέρασμα: τα Αρχαιολογικά μνημεία δεν ανήκουν στον Ελληνικό λαό, αλλά σε μια μειονότητα που διασπαθίζει τον πλούτο αυτής της δύστυχης χώρας που λέγεται Ελλάδα