ΓΙΑΤΙ ΣΟΚΑΡΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΓΥΜΝΟ;
Το γυμνό σοκάρει τελικά; Παρ όλα αυτά λίγοι είναι εκείνοι στους οποίους δεν αρέσει.
Άντρες και γυναίκες, τέχνη και ατεχνία, λαγνεία και αξιοπρέπεια, μημουαπτισμός, σεμνοτυφία αντρών τε και γυναικών. Μυξοπάρθενοι και οσιομάρτυρες, όλοι πίσω από την κλειδαρότρυπα θέλουν να κοιτάζουν. Οι περισσότεροι κρύβονται ενώ τους αρέσει το γυμνό- να βλέπουν να βλέπονται. Αν και οι περισσότεροι είναι ακόμα κρυφομουνάκηδες, οι γυναίκες μοιάζουν εξοικειωμένες. Τους αρέσει να προκαλούν και το κάνουν. Το ζωντανό γυμνό δεν είναι ίδιο με το φωτογραφικό. Καθόλου. Μια γυμνή φωτό είναι ακίνητη, το σώμα όμως μιας γυναίκας έξω από τις κουβέρτες έχει άλλη οπτική αξία. Νομίζω πως το πλείστον των αντρών είναι ματάκηδες κατά το κοινόν- οι γυναίκες είναι μάλλον πιο πρακτικές. Πάντως η έκθεση ενός ωραίου γυναικείου κορμιού δεν αφήνει αδιάφορο κανένα αρσενικό μόριο, κανένα αρσενικό βλέμμα. Δεν ξέρω πως ακριβώς σκέφτονται ή πως βλέπουν το αντρικό σώμα, γυμνό οι γυναίκες. Πόσο ηδονοβλεπτικές είναι σε αντιστοιχία με τον άντρα. Πάντως οι άντρες είναι υπέρ το δέον ηδονοβλεψίες.
Από 56painter @ Σάββατο, 26 Απριλίου 2014 9:30 πμ
ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Τους βλέπω κατά καιρούς, κάνουμε όνειρα πως θ ανοίξουμε κάποτε εκείνο τον καφενέ, να κονομήσουμε, να φτιάξουμε ένα σουβλατζίδικο να τρώνε οι άνθρωποι σουβλάκια της προκοπής, να δημιουργήσουμε ένα καφέ Γκαλερί, ακόμα και κρεοπωλείο, γιατί όχι; μου είπε σμίγοντας τα φρύδια ο Μήτσος. Καλύτεροι είναι οι άλλοι που σφάζουν; Θα σφάξουμε κι εμείς!
Εγώ ανατρίχιασα.
Αλλά κατά καιρούς συμφωνούσα με το Μήτσο να κάνουμε τούτο να κάνουμε το άλλο και φανταζόμουν τον εαυτό μου μέρος αυτού του ονείρου. Ειδικά με τον καφενέ γκαλερί, φτιαχνόμουν. Ονειρευόμουν πως θα έρχονταν όλοι εκεί για να πιούνε καφέ, να βλέπουν τους πίνακες μου, να διαβάζουν τα βιβλία μου και όχι μόνο.
Ο Μήτσος περνάει και με βλέπει κάθε τρεις μήνες. Παλαιότερα ερχόταν σχεδόν κάθε μέρα και κουβεντιάζαμε τα ίδια πράγματα. Προχτές που πέρασε μου ξαναθύμισε το όνειρό μας. Δεν τόλμησα να του τη χαλάσω, να του σβήσω το όνειρο, γιατί είναι αλήθεια πως ποτέ δεν πίστεψα πως θα κάναμε κάτι μαζί. Απλά μας άρεσε να ονειροβατούμε, να πετάμε στ αστέρια, να μην είμαστε μόνοι σ αυτό τον κόσμο. Από 56painter στις Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014 @ Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014 9:51 πμ
10 ΣΧΌΛΙΑ
giorgis752
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου