Η ζωγραφική τέχνη είναι μια οπτική απάτη. Και άρα οι ζωγράφοι, με πρώτον τον Νταλί, μικροαπατεώνες. Απ τους Έλληνες ο Γαΐτης με τ ανθρωπάκια του. Μόνο ο Θεόφιλος δεν κορόιδευε κανέναν-παρά μόνο τον εαυτό του. Απ τους αρχαίους ο Απελλής, μεγάλη μάρκα, μεγάλη μαγκιά αυτό που έκανε με τον ταύρο, όταν πέταξε την πατσιαβούρα στη μούρη του για να ζωγραφίσει το θυμωμένο ξεφύσημα του!
Κι ο Πικάσο με τον περίφημο κυβισμό που σκαρφίστηκε, έκλεψε λίγο τον Μπράκ, τέτοιος ήταν: οπτικοαπατεώνας. Το παιχνίδισμα δηλαδή της σκιάς και του φωτός, ανάμεσα από χαραμάδες, όγκους μάζας, σχημάτων, ρόμβων, τετραγώνων και πολλών, μα πάρα πολλών ευθειών γραμμών, σαν βέλη του Καντίνσκι. Ο δε Καραβάτζιο, χρησιμοποιούσε από τότε την τεχνητή νοημοσύνη! τώρα δεν ξέρω πως το ανακάλυψαν αυτό αλλά το διάβασα σε μια μελέτη για το έργο του.
Γιατί η ζωγραφική δεν είναι ακριβώς αυτό που βλέπουμε; Κάτι άλλο κρύβεται μέσα στο βλέμμα της Τζοκόντας. Κι αυτά τα ηλιοτρόπια του Βαν Γκογκ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΠΝΙΣΜΈΝΑ ΤΟΠΊΑ ΤΟΥ, ΟΙ ΣΤΡΙΦΟΓΥΡΙΣΤΟΊ ΟΥΡΑΝΟΊ ΤΟΥ ΤΙ ΚΡΎΒΟΥΝ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου