Ω! Να περάσουμε μια ζωή χρυσή!
Η κοκκινοσκουφίτσα φίλησε τον λύκο στο δάσος!
κι έτσι η χαρά είναι και δική μας.
Θα είναι μισή δική μας.
Αν και τα πλοία έφευγον
Η Ελλάδα είναι η ποιητικότερη πατρίδα του κόσμου
Όποτε απουσιάζουν τα ξύλινα τείχη ο τόπος μου κινδυνεύει
και πάντα ένας Κόκκινος κίνδυνος, Ρούσικης υπόσχεσης
από τους Ορλόφ μέχρι σήμερα υποστηρίζει σάπια σανίδια.
Τα πλοία έφευγον
Η Ελλάδα μένει, δεν πεθαίνει
πως να πεθάνει κάποιος που είναι αθάνατος;
κι οι Έλληνες συνεχίζουν να μοιάζουν με Κολοκοτρώνικους σουγιάδες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου