ΟΥΤΕ ΗΞΕΡΑ

Λυπάμαι που θα φύγω ένα πρωί
σαν φύλλο στον άνεμο,
χωρίς ν΄αφήσω τίποτα πίσω μου

Η προσπάθεια μου κενό χαρτί
δίχως νόημα.

Η ζωή μου πικρό κρασί στα χείλη
όσων αγάπησα.
Πιο πολύ, δε μίσησα τίποτα
Ούτε ήξερα γιατί έζησα
σε έναν κόσμο χωρίς καρδιά.

[Πρώιμη-ανέκδοτη ποίηση μου.]