...τελικά δεν γίνεται χωριό.Ο Καθένας ΤΟ ΧΑΒΆ ΤΟΥ. Αμα το λες είκοσι φορές, καταλαβαίνουν με την..πρώτη. Θα αυτοκτονήσω. Θα πέσω απ το πεζοδρόμιο.
-Να φάμε ή να κάνουμε έρωτα;
-Πάντως φαγητό δεν έχουμε!
Το τραγούδι είναι μια από τις χαρές της ζωής μας. Πάντα τραγουδώ ακόμα και στις λύπες, με τους φίλους, με τους εχθρούς, με τις γυναίκες, τις φίλες και όχι μόνο. Είναι μια μεγάλη αξία η μουσική, έμαθα πολλά από αυτήν, βέβαια, δεν είμαι μουσικός απλά γρατσουνάω μια κιθάρα, κάποιοι φίλοι με πειράζουν όταν φαλτσάρω και κάποιοι κολλητοί με επαινούν για το "θράσος" της φωνητικής μου. έτσι κι αλλιώς εμένα μ αρέσει να τραγουδώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου