Σε λίγα χρόνια, που λες- μάθημα απελπισίας- δε θα τρως, δε θα πίνεις και δε θα γαμάς! Θα γίνεις ένα άθλιο γεροντάκι Και όλη η ωραία σου κορμοστασιά θα χαθεί, τα λαμπερά σου μάτια θα χωθούν στις κόγχες-αν δεν αντέχεις δε σου τα λέω αλλά, θες δε θες, αυτή είναι η τρισάθλια ανθρώπινη μοίρα. Και που θα φτάσεις εκεί, σύντομα, γέρος να γίνεις, παλιά έλεγαν πως είναι τιμή να αντέξεις να γίνεις γέρος, θυμάμαι το Μήτσο όταν ήμασταν παιδιά που μου παρίστανε τον γέρο, τραβώντας τα χαρακτηριστικά του και μου λεγε " Κώστα θα γίνω ωραίος γέρος;" ενώ εγώ δεν πίστευα πως θα γίνει κάποτε γέρος, αυτός ο ωραίος αδερφός μου που και τώρα ογδόντα τόσα του, δεν επιμένει πια πως είναι ωραίος γέρος, επειδή εγώ του υπενθύμιζα πως δεν υπάρχει ωραίος γέρος! Θλιβερές υποψίες, πως κάποτε όλα θα γινόταν ωραία, πως και ο Κλιντ, ο Ίστγουντ θα μας έσωζε από τα άγρια γηρατειά, έτσι που λες ακόμα και ο Έρνεστ, ο Χεμιωγουέει, τίναξε τα μυαλά του στον αέρα προτού γίνει γέρος, φαφούτης αείμπορος, ωραία αισιοδοξία μεγάλε, θυμάσαι που έγραφες το πρώτο σου βιβλίο και τώρα γράφεις το τελευταίο; α, μεγάλη υπόθεση τα βιβλία, η γραφή, ο τρόπος να δεις καλύτερα τα πράγματα και τότε ήθελες να σκοτώσεις τους κακούς, ενώ σήμερα, τώρα δηλαδή οι κακοί είναι δίπλα σου, ζωντανοί και σου πίνουν το αίμα, ακόμα και ο Άκου ανθρωπάκο Βίλχεμ Ραιχ σου λεγε μη γράφεις, οι γραφιάδες κατέστρεψαν τον κόσμο αλλά εσύ εκεί! μόνο θαυμαστικά υπάρχουν γι αυτή σου την αθλιότητα αλλά και η αγάπη σου για μια δυστυχισμένη μήπως δεν ήταν μια αθλιότητα του Όσκαρ ουάλντ στο πορτρέτο του Ντόριαν, κι αφού άρχισα να ζω δεν ήξερα που να πάω μέχρι να καταλάβω πως είμαι βροτός, δηλαδή πεθαμένος πριν γεννηθώ και δε θα μπορούσα ποτέ να κάνω κάτι που να σώσει τους θνητούς, ξέρω πως είσαι ανόητος και δεν ξέρεις ποια είναι η διαφορά θνητού με βροτού και άρα δεν μπορώ να γεμίσω το δικό μου κεφάλι με αισιοδοξία πως αύριο, μεθαύριο που θα γίνω γέρων, παραπάνω απ όσο φαντάζεσαι δε θα καταλάβω πως γεννήθηκα και έζησα κάτι απ τον ευτυχισμένο κόσμο σας

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου