ΥΠΌ - ΈΡΠΟΥΣΑ. [ ο Καβάφης, οι άλλοι και το άγαλμα]

 

Πραξιτέλης Τζανουλίνος, δεν τον ήξερα, τον έμαθα από τον Καβάφη του. Δεν έχω δει το άγαλμα από κοντά, θα πάω μια μέρα, ένα βραδάκι μάλλον, το ημίφως άρεσε στον ποιητή, δεν αγαπούσε το πολύ φως, φοβόταν την καταρρέουσα νεότητα και το νεανικό σφρίγος που χανόταν με το πέρασμα του χρόνου.
Ο Καβάφης δεν ήταν λαϊκός ποιητής ούτε λαϊκός τύπος. Του άρεσε η φρικτή πολυτέλεια. Δεν ξέρω, βέβαια πόση "κολακεία" χρειάζεται να προσθέσουμε για το έργο του αλλά το ίδρυμα Ωνάση που χρηματοδότησε την αγαλματοποίηση και την παγκόσμια προβολή του, μέσω της αναγνωρισιμότητας της μορφής του ποιητή, σαφώς υποβόσκει μια περιρρέουσα εκμετάλλευση. Μαζί με τον βασιλικό, ποτίζεται κι η γλάστρα. Δεν έχω τίποτε εναντίον αυτών των ιδρυμάτων, αλλά έχω! Πίσω και μέσα από κάθε ίδρυμα υφέρπει λίγδα, εκλεκτισμός, κερδοφορία, φυσικά για τους ανθρώπους που κρύβονται πίσω από κάθε ίδρυμα.
Ο Τζανουλίνος είπε πως ποτέ δεν περίμενε τέτοια υποδοχή για το έργο του αυτό, στα 70 του χρόνια και συμπλήρωσε πως "μας πήρε ο Καβάφης στην πλάτη του". 
Συμπεριέλαβα τον Καβάφη στη σειρά ΠΟΊΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΉ δείτε την ανάλογη φωτογραφία ουσιαστικά επειδή μ αρέσει παιδιόθεν η ποίηση του απλά διαφωνώ με την πολτοποίηση του.