Σαν ήμουνα μικρός
ζήλευα τους μεγάλους
που λέγαν πως τα ξέρουν όλα.
Τώρα που μεγάλωσα-τα ξέρω όλα τώρα-
ζηλεύω τους μικρούς
που βιάζονται κι αυτοί να μεγαλώσουν.
- Με λένε Κώστα, του λέω.
-Γειάσου κύριε Κώστα. Πως σας λένε; ρωτάει.
Γύρισα το μεσημέρι στο εργαστήρι και πάνω στο επιτραπέζιο ημερολόγιο του γραφείου βρίσκω ένα αβγό. Το πήρα στο χέρι, μεγάλο ήταν αλλά εγώ δε θυμόμουν να είχα αφήσει εκεί ένα αβγό. Είπα να το πετάξω στο δρόμο, βρασμένο θα ήταν; αλλά δεν το έκανα. Αν πετύχαινα κανέναν;
Κατέβηκα μια βόλτα στην πλατεία. Πλατεία Εξαρχείων. Ερημία. Τα μαγαζιά όλα κλειστά, μόνο ο Κάβουρας και ο Τούρκος ανοιχτά και στη Θεμιστοκλέους μια γκόμενα με το σκύλο αγκαλιά αργουλιάζουν. Δίπλα κάποιος Εβραίος; φωνάζει χίλιες φορές κύριε ελέησον καπνίζοντας μπάφο. Σκέφτομαι τι θα απογίνουν οι γνήσιοι Αθηναίοι όταν φύγουν μονομιάς από την πόλη όλοι οι βλάχοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου