ΧΩΡΊΣ ΤΊΠΟΤΕ
Μια γυναίκα χωρίς μουστάκι
να θυμίζει την Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Κι έναν άντρα φτηνό στην αγορά
να πίνει τσίπουρα αέρα στη σειρά
Ένα μήλο, ένα σ αγαπώ, εσένα
χωρίς τίποτε, χωρίς άλλο παρμένα
απ του κύβου τις ακμές τα μύχια, δόλια
ένα λουλούδι χωρίς αξία, μια μανόλια.
Έφυγε χωρίς να ξέρει πως την αγαπούσα
κίτρινα φιλιά χίλια λιμάνια
δεν ήθελε να βρει έναν άλλον στην Ανθούσα
κι εγώ να περιμένω στην αφάνεια
της λησμονιάς το κόκκινο κρασί να πιω
αυτή ήταν της καρδιάς κι εγώ της λογικής
πως να γλιτώσω πως να μην στο πω
πως ήσουνα θεά κι εγώ αγόρι μια θνητής;
κι ενός θεού, ημίθεος γαρ, δίχως μουστάκι
κι ένα κορίτσι να θυμίζει την Αλίκη Βουγιουκλάκη
δική μου ήσουνα κι εσύ στην άκρη μιας αυλής
παράθυρο του κόσμου που να βρεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου